Wydaje się, że trochę szczęścia ziemskiego mogła dać Piotrowi wystawa jego, indywidualny, utrwalony zapis chwil ulotnych, światła, detalu, którego nie zauważywszy, zaraz ktoś rozdepce butem wędrowca, a przede wszystkim fragment zapisu ulotnego żywota samego Piotra fotografa, który to w tych się zdjęciach ukrył wraz ze swoją napiętą struną duszy.
Dziękujemy za zaproszenie, Piotrze.
„Podobno pejzaż, w jakim żyjemy, jest symbolem naszej duszy”. To w zasadzie wszystko na mój temat. Bardzo podoba mi się to zdanie. Wyłowiłem je podczas rozmów z Tobą, z potoku słów o życiu. Dziękuję, jak zwykle nie zawodzisz. Bo wszystko ma swoje źródło, wszystko ma swój nowy początek. Teraz napiszę wbrew zasadom. Wiele razy czytając biografie artystów napotykam słowo kocham, na przykład tę ziemię, ten krajobraz. I się dziwię, bo przecież myślę sobie, że środowisko i pejzaż, w którym żyjemy, przenika do nas. Ale to chyba przywilej artystów, ja nim w każdym razie nie jestem. Jestem pstrykaczem!
(Fragment tekstu Autora do wystawy)
Wystawę zdjęć Piotra Kopciała „Mój pejzaż pierwszy” można oglądać w maju 2009 roku w galerii Augustowskich Placówek Kultury. Więcej o Autorze w poprzednim artykule.
Komentarze (1)
