Ospałe nowości…

Archiwista cierpi.

– „Dlaczego ciągle mówi pan, żebym przyszedł jutro? No to przyszedłem!”

– „No właśnie mówię, żeby pan przyszedł jutro…”

I tak przeminęło pierwsze lato, pierwsza jesień, zima wiosna i drugie lato na zielonym pastwisku.

Ale innego końca świata nie będzie, jak mówi poeta. Jest za to (w końcu!) galeria i może dzięki niej uda się jakoś zaznaczyć nasze istnienie. I pomyśleć, czy może udało się – lub nie – realizować choć w małej części marzenia i plany, jakie miał każdy z nas, wstępując na Pastwisko.org.